Theri werd geboren in een gezin in Zürich. Nadat ze haar diploma als drietalige secretaresse had behaald, werkte ze voor haar vader bij een bloeiend bedrijf in kantoorbenodigdheden, dat ze van plan was over te nemen zodra hij met pensioen zou gaan.

Maar in 1947 kwam ze in aanraking met Moral Rearmament en ontdekte ze, via de boeken en bijeenkomsten in Caux, ideeën die de koers van haar leven veranderden. Ze nam een aantal moeilijke persoonlijke beslissingen en ging als fulltime vrijwilliger bij Moral Rearmament werken.

In 1950 reisde Théri voor langere tijd naar de Verenigde Staten en Afrika. Daar, zo zegt ze, leerde ze wat het betekent om te dienen en te doen wat er gedaan moet worden, zonder te klagen. Ze sloot vele vriendschappen, waarvan sommige een leven lang standhielden. Kort na hun huwelijk in 1959 werd aan Théri en Marcel gevraagd om drie maanden op Cyprus door te brengen om daar de leiding over het werk van Moral Re-Armament op zich te nemen. Die drie maanden zouden uitgroeien tot drie opmerkelijke decennia, waarvan het verhaal te lezen is in hun boek *Hope Never Dies*.

Caux heeft altijd een essentiële rol gespeeld in het leven en het denken van Théri, en ze bleef zich altijd interesseren voor wat er daar gebeurde en voor al diegenen die bijdragen aan de unieke sfeer die het ‘levende weefsel’ van deze ontmoetingsplaats vormt. Ter gelegenheid van haar begrafenis stroomden er talrijke eerbetuigingen binnen uit alle hoeken van de wereld, met name uit het Midden-Oosten.