Net als een aantal Zwitsers sloeg Serge de weg naar Caux in en vond hij een nieuwe richting in zijn leven. Hij voelde Gods roeping, een roeping om Hem te dienen via het conferentiecentrum in Caux en Moral Re-Armament. Serge heeft met zijn architectonische vaardigheden en zijn gevoel voor vormgeving zijn stempel op het centrum gedrukt. Hij kende het als geen ander.

Serge was geen man van openbare toespraken en zelfs in kleine kringen hield hij er de voorkeur aan te zwijgen, tenzij hij iets authentieks te zeggen had. Wanneer hij echter wel het woord nam, gaf hij vaak een inzicht dat ontbrak. Hij beschikte over een opmerkelijk vermogen om te luisteren. Serge kon zich ook uitstekend uitdrukken in zijn geschriften: soms vond men er een originele woordkeuze in, een diepzinnige opmerking die zijn karakter weerspiegelde.

Serge’s invloed reikte natuurlijk verder dan de grenzen van Zwitserland. Hij heeft zijn stempel gedrukt in landen als Canada, en een Laotiaanse persoonlijkheid herinnerde Regula eraan dat ze hun eerste huwelijksverjaardag aan de oevers van de Mekong hadden doorgebracht, enkele maanden voordat dat land zijn vrijheid verloor.

Serge was een geweldige echtgenoot, vader, broer en vriend die zeker gemist zal worden. Ook al is hij, menselijk gezien, te vroeg heengegaan, zijn leven was vol en rijk, vooral rijk aan menselijke contacten, omdat Serge oprechte en authentieke liefde en belangstelling had voor iedereen die hij ontmoette.

Serge Borel werd geboren in 1933. Op zondag 7 augustus 1988, toen de 400 aanwezigen zich klaarmaakten om aan de lunch te beginnen, zakte Serge Borel naast zijn tafel in elkaar, en ondanks de inspanningen van alle aanwezige artsen en verpleegkundigen kon hij niet meer tot leven worden gewekt. De ambulance kwam uit Montreux, daarna de helikopter uit Lausanne, maar tevergeefs.

Serge was van 1972 tot 1988 lid van de Raad van de Caux Foundation en was in het jaar van zijn overlijden vicevoorzitter.