Deze pagina is automatisch vertaald.
SAMENVATTING
In de jaren dertig verlegde de Oxford Group haar nadruk van een op opwekking gericht personalisme naar sociaal personalisme op nationaal of supranationaal niveau, en presenteerde een utopisch alternatief voor het nationaalsocialisme en het communisme, dat in 1938 werd verwoord als een strategie van morele herbewapening, welke vanaf 1943 werd geïnterpreteerd als een democratische ideologie, maar als beweging werd zij pas na de oorlog M.R.A. genoemd.
Deze studie analyseert de ontwikkeling van en de wisselwerking tussen de Oxford-groep, het revivalisme binnen de Groep en de kerken, aan de hand van algemene principes en structuren, en volgt de nationale ontwikkeling in Scandinavië en Duitsland. Het netwerk van de Oxford-groep in samenwerking met Frank Buchman wordt onderscheiden van het onafhankelijke revivalisme binnen de Groep en het revivalisme binnen de kerkelijke Groep.
In haar confrontatie met de lutherse nationale kerken en het totalitaire nationaalsocialisme werd de Oxford Group geconfronteerd met nieuwe problemen, en de nationale ontwikkeling wordt bestudeerd aan de hand van vier opeenvolgende fasen: de informatie-, opwekkingsgroepen-, Oxford Group- en isolatiefase.
Het onderzoek is gebaseerd op literaire bronnen, nieuw ontdekte gekopieerde verslagen en privébrieven, en biedt een nieuwe, kritische lezing van de ontwikkeling, die in eerdere verslagen vaak werd vertekend door propagandistische of vijandige bedoelingen, of door een te grote nadruk op de persoon van Frank Buchman.
VOORWOORD
Het eerste idee om de Oxford Group te bestuderen kwam bij mij op door een van haar Zweedse ansichtkaarten, die mijn moeder in haar Bijbel had gestopt. Een tweede inspiratiebron waren mensen voor wie de ontmoeting met de opwekkingsbeweging van de Groep een nieuw persoonlijk begin betekende. Een derde – en wellicht de ‘leidende’ – gebeurtenis vond plaats toen dominee Arthur Enander mij op een middag in het begin van de jaren tachtig genereus een koffer vol boeken van en over de Oxford-groep en de opleving binnen de groep schonk.
Nu ik dit project afrond, wil ik mijn dank betuigen aan verschillende personen. Allereerst en bovenal bedank ik Angelica, mijn vrouw, en onze drie zonen, voor het delen van de liefdevolle ‘gezinsgemeenschap’ en voor het accepteren van de soms zeer veeleisende plaats die mijn werk binnen die gemeenschap innam. Dit boek is opgedragen aan Edvard, die werd geboren toen dit project nog slechts een plan was en die samen met het manuscript is opgegroeid. Deze studie zou waarschijnlijk nooit voltooid zijn zonder de inspiratie en hulp van wijlen David Wiklund, die loyaliteit aan de Oxford Group combineerde met een passie voor kritisch onderzoek naar de geschiedenis ervan, en vele deuren voor mij heeft geopend. In een periode waarin ik soms twijfelde aan de haalbaarheid en de waarde van mijn werk, werd ik aangemoedigd door de ‘delende’ kennismaking met Sixten Ekstrand, die destijds in Finland aan zijn proefschrift over de Oxford Group werkte en met soortgelijke problemen te maken had. Last but not least: de vakkundige hulp van Peder Carlsson heeft mijn Engels aanzienlijk verbeterd en van mijn manuscript een boek gemaakt.
Veel collega’s hebben mij bijgestaan en geduld getoond. Ik wil professor Ingmar Brohed noemen, die dit boek ook heeft opgenomen in de Bibliotheca Historico-Ecclesiastica Lundensis.
Ik wil mijn bijzondere dank betuigen aan Rigsarkivaren in Kopenhagen, Zijne Genade de aartsbisschop van Canterbury en de trustees van de Lambeth Palace Library in Londen, Riksarkivaren in Oslo, de archieven van de Oxford Group en Moral Re-Armament in Tirley Garth, en de Emil Brunner-Stiftung in Zürich, evenals aan Asta Hee Andersen, Ruth Bentzen, Gurly Fangen Ekern, Aline Faunce, Hans Erik Fuglsang Damgaard, wijlen Monica Hassler, wijlen dr. Oscar Hedlund, Inger Hogsbro, wijlen Garth Lean, dr. Harry Lindström, Sydney Linton, Carin Malmberg, dr. Erik Petrén, dr. Staffan Runestam, Pierre Spoerri, Margareta Ulhagen, Erika Utzinger, dr. Bertil Werkström en Doris Wiklund, voor het verlenen van toegang tot of begeleiding bij archieven of privécollecties.
Ik ben dankbaar voor de uitlening van boeken en kopieën van manuscripten uit openbare archieven of bibliotheken in Bergen, Berlijn, Bielefeld, Kopenhagen, Darmstadt, Göteborg, Den Haag, Helsinki, Karlsruhe, Kiel, Londen, Lund, München, New York City, Oslo, Oxford, Sigtuna, Speyer, Stockholm, Stuttgart, Turku (Abo), Uppsala, Washington D.C. en Aarhus.
Voor de ontvangen subsidies spreek ik mijn dank uit aan de Koninklijke Vereniging voor Kunsten en Wetenschappen in Göteborg, de Letterstedtska föreningen, I.unid Universitv en de Wenner-Gren Center Foundation voor wetenschappelijk onderzoek. De publicatie van dit boek is mogelijk gemaakt dankzij de vrijgevigheid van de Zweedse Raad voor Onderzoek in de Geesteswetenschappen en Sociale Wetenschappen.
Göteborg en Lund, maart 1995
Engels
